Gisteravond ben ik samen met mijn moeder naar een film geweest, een film die me zo geraakt heeft, wat ik eigenlijk niet had verwacht omdat ik het boek ook al gelezen had. Het is de verfilming van het boek 'Mijn woestijn' van Waris Darie. Een boek dat ik een aantal jaren geleden met een teug heb uitgelezen, een heel fascinerend boek. Ook het tweede deel heb ik gelezen 'Dochter van de nomaden'.
Vorige week is de film in première gegaan en ik vind het zeker een aanrader om te gaan kijken, als je het boek gelezen hebt.
Waris Dirie, geboren als woestijnnomade in Somalië, vlucht op haar twaalfde als ze hoort dat haar vader haar wil uithuwelijken. Na een barre tocht door de woestijn komt ze terecht in Londen. Uit angst terug te moeten keren naar Somalië gaat ze haar eigen weg. Ze leert lezen en schrijven, woont illegaal en werkt als schoonmaakster bij een fastfoodketen. Dan wordt ze ontdekt als model en gaat een internationale carrière tegemoet. Maar op het hoogte punt van haar carrière, besluit ze tijdens een interview te spreken over de meest traumatische gebeurtenis uit haar leven: de meisjesbesnijdenis die ze heeft moeten doorstaan toen ze vijf jaar was. Waris Dirie beëindigt haar modellenleven en zet zich volledig in voor de strijd tegen vrouwenbesnijdenis en het taboe dat hierop geldt.
Kijk hier voor een fragment uit de film.
Dit is iets heel anders dan wonen en interieur,
maar zeker de moeite waard om een post over te schrijven
om hier even bij stil te staan...
om hier even bij stil te staan...
Liefs
Patricia








